Vader en dochter in de regen


In dit filmpje zien we opvoeden binnen twee spanningsvelden: 1. initiatief nemen tegenover kijken en wachten, en 2. de leiding nemen tegenover zelfstandigheid en moed helpen ontwikkelen. Het filmpje kan ook worden gezien als metafoor voor hogere leiderschapsvaardigheden.
1. Het 1e spanningsveld dat de vader in dit filmpje goed hanteert is dat hij initiatief neemt én goed naar het kind kijkt of het erin mee wil gaan. Hij weet het spannend te maken, hij voelt ook aan dat het voor het kind spannend is. Hij respecteert de aarzeling. Hij maakt het kind enthousiast en vervolgens let hij op of het kind er al aan toe is om de stap naar buiten te wagen. Dit speelt zich af op de horizontale as van gelijkwaardigheid. 2. Daarnaast is er ook een verticaal spanningsveld: de vader draagt het kind en heeft de leiding én tegelijkertijd stimuleert hij het kind om iets van haar grootheid in de wereld te zetten, om moed te ontwikkelen. De dans herhaalt zich en hij gaat nog een keer met zijn kind naar buiten, en maakt een feest van iets heel spannends.
Er is dus zowel een horizontale as waarin je aan het kind vraagt ‘zullen we dit gaan doen, wil je dit?’ én er is een verticale as waarin je zowel verantwoordelijkheid draagt en het kind helpt in een verticale opstanding te komen waarin het zegt ‘ik durf dit’.
Dit beeld kan ook worden gebruikt als metafoor voor leiderschap. Je draagt je team, je geeft leiding en bent een stap voor, maar je moet je teamleden ook enthousiast zien te maken. Een goede leider enthousiasmeert anderen dus om een nieuw gebied binnen te gaan en langzamerhand ook steeds meer commitment te winnen voor het nieuwe avontuur. De dans is steeds: je stimuleert, je kijkt goed hoe het aankomt, je vraagt ‘wil je dit?’ en ondertussen draag je je team én stimuleer je de moed van de teamleden om verantwoordelijkheid te ontwikkelen.

Back to Top